Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

Η πρώτη Ορθόδοξη ενορία στο Βέλγιο δημιουργήθηκε στα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Ορθόδοξοι χριστιανοί ελληνικής, ρωσικής, ουκρανικής, σερβικής, ρουμανικής και βουλγαρικής καταγωγής υπαγόμενοι σε διάφορες τοπικές εκκλησίες εγκαταστάθηκαν σταδιακά στη χώρα μας, όπου και δημιούργησαν τόπους ορθόδοξης λατρείας. Σ’ αυτούς προστέθηκαν και βέλγοι εκ καταγωγής.

Στο Βέλγιο υπάρχουν περίπου 80.000 ορθόδοξοι, 5 επίσκοποι, 50 περίπου ιερείς και διάκονοι. Οι Ορθόδοξες Ενορίες που υπάρχουν στο Βέλγιο ανήκουν σε διάφορες δικαιοδοσίες.

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ανήκουν 29 Ενορίες και μία Ιερά Μονή της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου και Εξαρχίας Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου, 2 ουκρανικές Ενορίες, 5 ρωσσικές της Ρωσσικής Εξαρχίας Δυτικής Ευρώπης,.
Στο Πατριαρχείο της Μόσχας ανήκουν 5 Ενορίες, 3 παρεκκλήσια και 2 ησυχαστήρια.
Στο Πατριαρχείο Σερβίας 1 Ενορία.
Στο Πατριαρχείο της Ρουμανίας 2 Ενορίες.
Στο Πατριαρχείο Βουλγαρίας 1 Ενορία.
Στους Υπερορίους Ρώσσους 3 Ενορίες.

Το Βελγικό Κράτος αναγνώρισε επίσημα την Ορθόδοξη Εκκλησία το 1985, το δε 1988 εξεδόθη νόμος που προβλέπει την πρακτική οργάνωση της εξάσκησης αυτής της θρησκείας, ο νόμος αυτός αναφέρει ακριβώς ότι : “Ο Μητροπολίτης-Αρχιεπίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ή ο αντικαταστάτης του αναγνωρίζεται από Ημάς ως αντιπροσωπευτικό όργανο της σύνολης Ορθόδοξης Εκκλησίας”.

Έκτοτε, η Ορθοδοξία είναι παρούσα σε όλες τις επίσημες εκδηλώσεις στις οποίες καλείται να συμμετάσχει. Μαθήματα ορθόδοξης θρησκείας διδάσκονται επίσημα σε όσα σχολεία της Φλαμανδικής και Γαλλικής Κοινότητας διετύπωσαν σχετικό αίτημα. Από τις αρχές του 1994, η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει τις δικές της εκπομπές στους δύο επίσημους ραδιοφωνικούς σταθμούς του Βελγίου.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στο Βέλγιο ομολογεί ότι παραμένει πιστή στην πίστη των Επτά Οικουμενικών Συνόδων της Αδιαιρέτου Εκκλησίας των πρώτων αιώνων. Στο Μυστικό Σώμα του Χριστού, το οποίο είναι η Εκκλησία, ξεπερνιέται η εθνοτική ποικιλότητα και δημιουργείται ένα “νέο γένος εκλεκτόν, έθνος άγιον, λαός Θεού” [Α΄ Επιστ. Πέτρου, 2,9].